• Lister,  Meiningar og tankar

    Søvnlaus

    Ting eg tenkjer på når klokka er 01:50 natt til måndag, og eg ikkje får sove. ♥ Eg tenkjer på at me ikkje har gardiner på soverommet. Medan eg ligg og ventar på søvnen, kikkar eg ut soveromsvindauget og rett på himmelen. Eg byrjar å tenkje på at me faktisk ikkje har gardiner – det har vel dei fleste, eller? Me har iallefall ikkje det, og eigentleg treng me det ikkje, heller. Det er ein av mange fordelar med å bu i åttende etasje. Det er i grunn ganske fint å kunne ligge i ro i senga og kikke rett ut på stjernene, heilt uforstyrra. Stundom blir det kasta eit…

  • Meiningar og tankar

    Overdose av nyhende

    Heisann! Gårsdagen var ein spesiell dag. For det første så var ikkje formen heilt på topp, noko som er spesielt i seg sjølv då eg nesten aldri er sjuk (bank i bordet). Då kjærasten vekte meg klokka 06.30 og eg kjende at eg nesten ikkje fekk puste, tenkte eg at det beste nok var å halde seg heime – og det gjorde eg. I allefall mesteparten av dagen. For når eg først skulle bli sjuk ein dag, så var det jo fint at det blei ein dag då det for ein gongs skuld var mykje spennande på TV. Frå klokka 9 (eg stod altså ikkje opp 06.30, dersom nokon skulle…

  • Lister,  Meiningar og tankar

    Du bør markere kvinnedagen fordi…

    Gratulerer med dagen til deg på den andre sida av skjermen ❤ Så var det 8. mars og kvinnedag igjen – og eg er rimeleg gira på denne dagen! Etter at eg flytta til Oslo og i fjor markerte min første kvinnedag her med både tog og diverse arrangement, har 8. mars nesten blitt som ein 17.mai nummer to. Berre med litt mindre bunad, litt færre is og mykje meir kampvilje. For i dag er dagen for å markere kvinnene sin kamp for jamstilling – ein kamp som framleis pågår og som framleis er viktig. Sjølv starta eg dagen med frokostseminar på Nationaltheateret, og seinare skal eg ned i sentrum…

  • Livet,  Meiningar og tankar,  Oslo

    Women’s March, Oslo 2018

    l dag, 21. januar klokka 14.00, var det duka for årets Women’s March i Oslo. Det heile blei sparka i gong med appellar og song på Youngstorget, før alle frammøtte saman gjekk opp til Stortinget. Både kvinner og menn møtte opp, nokre med store banner og plakatar, andre utan, men dei var alle til stades av same grunn; for å syne si støtte til #metoo-kampanjen, sin solidaritet til dei som har stått fram med sine historier, og sin motstand mot seksuell trakassering og overgrep. Og blant alle desse stod vesle meg, aleine, med rosa skjerf og raud lepestift og blikket retta mot konferansier og appellantar der oppe over menneskemengda. Eg…

  • Meiningar og tankar

    Nei, det er ikkje ein bagatell

    Eg sat godt plassert i sofaen, langt inne i Facebook-feeden min, då det dukka opp ei sak frå Dagbladet som eg kjende at vekka meg frå min vanlege sosiale medier- døs. Eit bilete av Carl I. Hagen og overskrifta «Hagen tar Giske i forsvar: – Det som før var normalt er nå urimelig», var det eg hadde fått auge på, og då eg hadde lest det som eg opplever som bagatellisering av og mangel på forståing av seksuell trakassering, kjende eg det klø i fingrane etter å skrive eit motsvar. La meg presisere – det er ikkje nødvendigvis sjølve Giske-saka eg ønskjer å kommentere, sjølv om den naturlegvis blir veldig…

  • Jul 2017,  Livet,  Meiningar og tankar

    Hei, 2018!

    Hei, og godt nyttår til deg på andre sida av skjermen! Då var det på tide å børste støv av denne nettstaden att. Sidan sist har eg berre hatt juleferie, og med det valde eg også å la alt som heiter blogg og datamaskin ligge trygt nedpakka i sekken og ikkje ofre det ein tanke. La heile Internett få ein aldri så liten pause frå meg, medan eg kosa meg heime på sofaen hjå mamma og pappa med bøker, julemat og sjokolade til alle tider. Eg har faktisk ikkje rørt dataen sidan eg la den i sekken etter haustens siste eksamen var over, og det har vore utruleg godt. No har…

  • Meiningar og tankar

    Ingen nazistar i våre gater

    Det er laurdag, og klokka er 14.00. Eg skrur på TV for å setje på eit eller anna useriøst program som kan passe bra som laurdagsunderhaldning, men der møter det meg noko litt meir alvorleg enn det eg hadde i tankane. Noko ein ikkje har lyst til å forholde seg til på ein laurdag. Eller nokon som helst annan dag. For idet eg skrur på TV2 nyhendekanalen, blir eg møtt av ei direktesending frå ein nynazistdemonstrasjon i Göteborg. Eg blir så oppgitt av at det fins nynazistar. Eg får lyst til å seie: «Kan me ikkje alle berre vere venner?», sjølv om det er tidenes mest naive uttale. For det…

  • Livet,  Meiningar og tankar,  Oslo

    Valnatta og ei hyllest til demokratiet

    Valvake på Nationaltheateret. Masse folk, program, politikk og debatt. Valsendingar, spenning, glede og skuffelse. Hjartesukk, gledesrop. Alt i same rom. Magisk. Eg er på badet på Nationaltheateret, og høyrer folk utanfor telje ned til første prognose. Sukkar over meg sjølv – at det er mogleg å vere så lite taktisk at eg faktisk står her når det skjer store ting der ute. «3, 2, 1». Kjenningsmelodi. Programleiaren for valsendingane si stemme fyller heile bygget. Bygget som for berre nokre minutt sidan var fult av lydar. Menneske som skravla, utveksla meiningar, diskuterte. No er alle stille. «Erna fortsetter som statsminister , i følge den første prognosen», høyrer eg. Lyden når meg…

  • Meiningar og tankar

    Mine ønske for valet 2017

    Eg ynskjer eit varmare Noreg. Eit Noreg med mindre fokus på hat og splitting, og meir på varme og samhald. Eit Noreg der menneske som flykter frå krig og forfølging skal kjenne seg trygge og velkomne, og kjenne at her kan dei byggje ein heim. Eg vil ha ei integrering som fungerer, og som byggjer på tillit og forståing, heller enn hat og framandfrykt. Eg vil fjerne tankane om eit  skilje mellom «dei» og «oss», og heller byggje samfunnet på forståinga av at me alle er menneske som vil hjelpe kvarandre, som vil støtte kvarandre i naud, og som ikkje let oss hindre av at ein kjem frå ulike land…

  • Bloggutfordring,  Meiningar og tankar

    Du skal ikkje tru du duger til noko

    Klar for å ta fatt på vekas bloggutfordring, opna eg dataen og oppretta eit nytt, blankt innlegg på bloggen. Eg kjente hovudet fylle seg med inspirasjon, med motivasjon, med skriveglede, og eg gleda meg til å fylle denne blanke sida med nye ord. Glad for at inspirasjonen var på plass, klikka eg meg inn for å sjekke vekas tema. «Dette er eg stolt av/nøgd med». Alle orda mine forsvann, fordufta utan vidare, og eg visste plutseleg ikkje korleis eg skulle angripe dette. Skulle eg verkeleg skrive ei liste over ting eg er stolt av? Skulle eg bruke eit heilt blogginnlegg på å skryte av meg sjølv? Eg kjente at det baud…